Podejrzewam, że wszyscy czytający ten magazyn, grają w gry. Raczej co do tego nie można mieć wątpliwości. Są zapewne i tacy, którzy gry tworzą. Ci zapewne nie będą aż tak mocno zainteresowani tym artykułem, mówiącym o tym, jak działa - nowopowstające - studio gier.

Mówię tutaj oczywiście o mmOctagon, w którym pracuję, oraz które jest jednocześnie wydawcą tego e-zina. I wyrażam nadzieję, że są wśród was tacy, którzy ciekawią się tematem tworzenia gier.

Mieliśmy pomysł, mieliśmy samozaparcie, mieliśmy - względnie - środki. No i parafrazując jedną z niegdyś popularnych reklam - mieliśmy fantazję. To chyba w tym wszystkim najważniejsze - umiejętne wyważenie kreatywności i determinacji. Zebraliśmy się niespełna w miesiąc, wliczając w to także ludzi, kórzy dołączyli już do istniejącego składu.


I wtedy dopiero się zaczęło.. Dostaliśmy w nasze łapki działający już projekt. Co oznaczało ni mniej, ni więcej, że przyjdzie nam de facto robić dwie rzeczy na raz - tworzyć nową wersję, poprawioną, lepsza graficznie i grywalnie - oraz prowadzić aktualne sprawy. Zadanie nieliche, jednak każdy kto decyduję się wsiąść na okręt nazywający się "game-development" nie może nastawiać się na prostotę.

Cóż, nie jesteśmy dużym studiem. Bezpośrednio w składzie jest 9 osób, 3 osoby odpowiedzialne za aktualne działanie odnoszące się do samego wyglądu projektu - game designer, project manager, game producer. Game designer - no cóż, wiadomo. Trzeba wytyczyć ramy, jak ta gra ma wyglądać. Jak ma działać. Co i za co. Kiedy walczymy, a kiedy rozmawiamy. Które rozwiązanie będzie najlepsze.. Project manager - łał, ładnie brzmi. Ale to paskudna robota. Pilnowanie terminów, sprawdzanie jakości, pisanie tekstów, etc.. Game producer - no cóż. Ten to ma przechlapane. Nie będąc bezpośrednio w toku tworzenia gry, musi zająć się wszystkimi sprawami na około. Biurokracja jest wszędzie :).

Ponadto - trzech naszych magików, programistów, którzy tworzą czasami rzeczy, o których nam się nie śniło. Ich praca zostaje tajemnicą do czasu wydania gry - ale to oni zbierają największe laury, jak wszystko sprawnie i szybko działa, już po zakończeniu projektu.

Są i graficy. To ich pracą można się chwalić najwcześniej, ponieważ nie zawiera bugów, któe trzeba naprawiać, no i zawsze działa. Także trójka, ponieważ ładna grafika i dogodny interface - duża część sukcesu gry.

To już zaczyna brzmieć skomplikowanie, jednak prawda jest taka, że 9 osób to niedużo jak na studio. Każdy zajmuje się także różnymi, bieżącymi sprawami..
.. Niemniej wypisałem głównie rzeczy mniej miłe. A prawda jest taka, że jeśli się to czuję, jest to prawdziwe, idealne połączenie pasji z pracą. Czujesz się gotowy? Próbuj. Nie wyskakuj od razu na głęboką wodę. Pamiętaj, że trzeba zacząć od czegoś małego, by potem być wielkim! :)

Nagła zmiana tematu? No cóż. Chwalenie się to jedna sprawa, jednak nie można przesadzać. Pochwalimy się w następnym numerze, obszerną zapowiedzią, a mam nadzieję, że w kolejnych przeczytacie już recenzję. I to nie napisaną przeze mnie. Moim założeniem był apel.. Bo mało nas. Mało jest nas, ludzi, którzy odrzucają projektowanie jako hobby, a biorą się za to profesjonalnie(czyli - z nadzieją na to, że to będzie główne źródło zarobku). Graczy jest dużo. Poziom polskich programistów i grafików jest wysoki. Co stoi na przeszkodzie?

Myślę, że jest to mentalność. Brak radości z małych sukcesów, nastawianie się od razu na coś wielkiego. Od razu chcemy, by gracze nas wychwalali. Jak już ktoś zdecyduję się, bez zapłaty, pomagać przy projekcie, to oczekuję zachwytów. Że on się poświęca, że mają mu się kłaniać w pas. A tu nagle pojawia się krytyka.. I to czasami ostra. Polscy gracze są wymagający.

To boli.. Ale - ma boleć! Nikt nie wymyśli od razu genialnej gry. Tu trzeba ciężko nad tym pracować. Zarówno game designerzy, którzy muszą poznawać ludzi(gry tworzy się dla nich, a dla siebie zostawia się satysfakcję), programiści czy graficy - gry komputerowe to taka specyficzna dziedzina, ze praktycznie każda specjalizacja dotycząca IT ma tu swój odłam. Wiedza nabyta z projektowania stron internetowych marnie się przydaję, jak przychodzi zaprojektować interface gry. Programowanie nawet skomplikowanych stron może być kompletnie czymś odmiennym od napisania silnika gry via WWW.. A czym dalej w las(czyli w stronę bardziej skomplikowanych gier), tym gorzej..

Miałem przyjemność odwiedzić siedzibę CD Projekt RED(żałuję, że nie zostałem tam dłużej), poczuć atmosferę, porozmawiać. Nie trwało to długo, jednak znało się tych ludzi z internetu. Przed stworzeniem Wiedźmina, na dużej części, wieszano psy. Jednak - stworzyli dzieło. Znajdą się malkotenci, jednak należy się szacunek za to, co zrobili, w kraju, gdzie warunki nie są sprzyjające(piractwo, brak poszanowania dla własności intelektualnej), jaki potężny, dobry grywalnie i marketingowo produkt stworzyli. Czuło się od nich determinację. Mimo wcześniejszych niepowodzeń, dali radę. A ja, nagle poczułem się taki mały. Mimo, że trochę doświadczenia mam, determinację, pasję. Bo poza tymi rzeczami, jest jeszcze jedna ważna sprawa.


Skuteczność. Twój pomysł, Twoja pasja, Twoje hobby - a może i praca zawodowa, jest mniej warta od "pracy" przeciętnego krzykacza na forum, póki nie widać jej efektów. Podczas prac nad swoimi projektami powtarzam to sobie często, a nad moim biurkiem wisi hasło - "Efekt, efekt, efekt". Tak trzeba czasami, by nie rozpłynąć się w marzeniach. Jesteśmy jednak już blisko, by zacząć je spełniać.

Od czegoś trzeba zacząć - a ja nie jestem złym, wrednym chłopcem. Zanim postawisz swoje pierwsze kroki w dziedzinie gamedev'u, poczytaj o realiach. I w tym miejscu dziękuję utalentowanym ludziom z GameDev.pl, a także z ichniego forum. I mam nadzieję, że też kiedyś im podziękujecie! :)