Żyjemy w czasach gdy przeglądarkowe gry internetowe, tzw. „browserówki" możemy spotkać na każdym kroku, w każdym miejscu. Ludzie reklamujący owe gry przyciągają graczy wieloma rzeczami. Piękne grafiki, masy ludzi czy ciekawe zadania do wykonania. Problem zaczyna się, gdy gra nie zatrzymuje graczy na dłużej lub (co gorsza) developer gry stwierdza, że nie jest ona już tak fajna jak niegdyś. W rezultacie większość browserówek na rynku ma nie więcej jak dwa lata. Jednym z wyjątków od tej reguły jest gra RedDragon.


Co w nim jest takiego, że zapewnia rozrywkę nieprzerwanie od 10 lat?
Gra powstała w 1999 roku. Stworzony przez dwóch czeskich studentów projekt od razu zaczął cieszyć się ogromnym powodzeniem wśród graczy. Prawdziwym przełomem było jednak wprowadzenie polskiej wersji językowej w 2000 roku. Jedyny serwer gry został obciążony ogromną ilością graczy. Musiał nastąpić podział.
Kiedy w 2001 roku wystartował pierwszy całkowicie polski serwer gry, był on pierwszą Polską grą internetową obsługiwaną przez przeglądarkę. We wrześniu tego roku RedDragon jako gra świętuje dziesięciolecie swojego nieprzerwanego istnienia, co jest swoistym ewenementem w tej kategorii gier internetowych.


Czym jest Reddragon?
W wielkim skrócie można go nazwać MMOSG czyli Massive Multiplayer Online Strategic Game w wolnym tłumaczeniu strategiczno-ekonomiczno-dyplomatyczna gra internetowa. Do tego zbioru przymiotników należy dodać turowa i mamy ogólny zarys tego co będziemy robić w grze. Gracz ma do dyspozycji księstwo zamieszkałe przez jedną z jedenastu ras, które to rozwija będąc jego władcą. Pomyli się jednak ten kto pomyśli, że w tej grze można cokolwiek ugrać działając na własną rękę - RedDragon jest grą drużynową w dwóch płaszczyznach.
Pierwsza z nich to koalicja, na którą składa się nawet do siedemnastu księstw pod przewodnictwem imperatora. Współpracuje się tu w ramach codziennego życia koalicji, wojen czy czasu pokoju. Każde księstwo jest ważnym trybikiem w tej maszynie, a zepsucie jednego z nich powoduje problemy w całej reszcie.
Druga płaszczyzna gry to rozbudowany system sojuszy. Tak jak jedno księstwo nie jest w stanie wygrać z koalicją, tak jedna koalicja nie jest w stanie wygrać na arenie politycznej z całym sojuszem. W tym elemencie ważne są umiejętności przywódcze, trochę demagogii i erystyki oraz nerwy ze stali.


Każdy ma czas!
Gra jest podzielona na trzy jednostki czasu: tura, przeliczenie i era.
Tura jest podstawową jednostką. To czas, kiedy zarabiamy złoto, produkowane są surowce, budowane budynki specjalne, przeprowadzane prace nad nauką i prowadzone szkolenie. Pomiędzy turami jest czas na wydawanie rozkazów, sprzedaż surowców czy rzucenie czarów. Gracz ma do dyspozycji 15 tur na przeliczenie, gdy zaś wybuduje odpowiednie budynki specjalne, lub gra goblinami - więcej. Można je kumulować - maksymalnie przez trzy dni.
Przeliczenie to czas, gdy wojsko, złodzieje i magia puszczone na przeciwnika lub pozostawione do obrony granic, przemieszczają się i wykonują zadane im rozkazy. Po przeliczeniu gracz uzyskuje nowy zestaw tur. Przeliczenie odbywa się o godzinie 5.00 czasu polskiego i trwa z reguły 15 minut. Dzięki wprowadzeniu tej jednostki czasu w połączeniu z turą, gracz nie musi siedzieć cały dzień przy komputerze lub logować się co 15 minut aby wykonać interakcję, jak to jest w innych tego typu grach. Wystarczy, że raz na dobę zaloguje się na księstwo i wykona swoje ruchy. Jest to ogromna oszczędność czasu i pozwala to na granie wszystkim osobom na równych zasadach, niezależnie od ilości wolnego czasu.
W końcu Era - jest to czas od wyzerowania stanu serwera do chwili gdy jedna z koalicji biorących udział w grze wybuduje Pałac Sądu Ostatecznego – budynek, który kończy grę. Koalicja, która tego dokona staje się zwycięzcą, jej nazwa zostaje wpisana do panteonu, a gracze otrzymują nagrody. Jedna era to zazwyczaj trochę ponad trzy miesiące.


System gry.
Jakkolwiek by tej grze nie słodzić, jest ona trochę skomplikowana. Aby zacząć w nią grać, trzeba niestety przeczytać o podstawach z instrukcji inaczej ciężko będzie wystartować. Instrukcja na całe szczęście jest napisana przez graczy dla graczy w formie wikipedii.

W Dracopedii - bo tak zwie się instrukcja, można znaleźć interesujące nas kwestie w przeciągu mrugnięcia okiem, a dodatkowo wypełniona jest ona tonami poradników dotyczących najważniejszych rzeczy.
Sama gra dzieli się na dwa etapy, które następują naprzemiennie. Są to zbieranie zapasów i wojna. Celem gry jest wygranie jak największej ilości wojen, aby zdobyć jak największą ilość ziemi. W trakcie wojen do głosu dochodzą tzw. Głównodowodzący, mianowani przez Imperatora. To od ich taktyk i zamysłów uzależnione są wygrane lub przegrane.

Uzależnienie, klimat, zbiorowość.
Jak już wspominałem gra jest dosyć trudna, kiedy jednak nauczymy się w nią grać okazuje się być bardzo wciągająca. Dzieje się tak z uwagi na nieliniowość samej rozgrywki: o ile podstawowe zasady są zawsze takie same, o tyle stopień rozbudowania gry powoduje, że każde przeliczenie w jest inne. Nieważne czy to wojna czy zbieranie zapasów, zawsze będzie coś, co cię zaskoczy. Każdego dnia należy od nowa przemyśleć co się będzie grać, a to powoduje brak schematyczności, a więc i nudy.
O czym nie należy zapomnieć RedDragon to specyficzny, doskonały klimat: cała gra jak i forum stworzone zostały w czerwono-czarnej kolorystyce, działy na forum mają klimatyczne nazwy, np. ten od wojen nosi nazwę „Magią, Mieczem i Wytrychem”, a na imprezy umawia się na „Skrzyżowaniu Szlaków Zlotowych”. Sama gra dorobiła się nawet komiksu!


Jeżeli chodzi zaś o społeczność, to jest to chyba najbardziej uzależniająca część gry. Gracze, którzy są razem w koalicjach po kilka er z reguły znają się osobiście. Sprzyjają temu dwie rzeczy. Pierwsza, że co roku organizowane są trzy główne zloty graczy, letni, zimowy i tak zwana „majówka”, na której odbywają się reddragonowe igrzyska sportowe. Druga, że w każdym większym mieście, w którym istnieje reprezentacja graczy, jest zazwyczaj pub, w którym spotykają się maniacy czerwonego smoka. Więzi między graczami są na tyle silne, że nawet ludzie, którzy nie grają w RedDragona od kilku lat, nadal przychodzą na zloty i dobrze się przy tym bawią. Mało tego! Są przypadki małżeństw, gdzie para poznała się w grze!


Pieniądze.
Każda gra internetowa, aby się utrzymać musi generować jakiś przychód. W większości z nich jest tak, że aby cokolwiek osiągnąć należy wykupić pakiet premium - bonusy w grze, podwajające ilość zbieranego doświadczenia, czy przedmioty, bez których nie da się konkurować z tymi, którzy już je mają. Ceny oscylują w okolicach 30 zł za miesiąc i to zaledwie za bonusy umożliwiające jakąś tam konkurencję z tymi, którzy mają wykupioną droższą opcję i jeszcze podgrzewane fotele do tego.
RedDragon w tej kwestii proponuje zupełnie inne podejście. Każdy gracz ma do dyspozycji jedno darmowe księstwo. I dopiero za każde kolejne musi zapłacić. W tym momencie należy podkreślić jedno: księstwo opłacone jak i nieopłacone są tak samo dobre i dają te same możliwości! To, że ktoś zapłacił mówi tylko tyle, iż chce grać większą ilością księstw, a nie uzyskuje z tego tytułu żadnych dodatkowych bonusów.
Istnieje jeszcze status Vip, ale daje on jedynie pewne udogodnienia na forum gry - jak możliwość wyświetlania większej ilości postów na stronie, nowe skórki, czy możliwość wklejenia większej sygnatury - żadnej przewagi w grze. Cena za księstwo na jedną erę waha się od 15 do 20 zł za erę (czyli trzy miesiące gry!) w zależności od tego ile ich opłacimy.


W dużym skrócie.
Gra przeznaczona głównie dla młodzieży i studentów, jednak przedział wiekowy w niej jest ogromny bo od 14 do 70 lat (nie ma dziesięciolatków!). Co ważne, RedDragon uczy wielu rzeczy, przede wszystkim myślenia i przewidywania skutków własnego działania. Dodatkowo jednym z wymogów komfortowej gry podstawowa znajomość matematyki, ale dodawać, odejmować, dzielić i mnożyć to chyba każdy potrafi. Podkreślić należy również wpływ graczy na samą grę, nie tylko oni sami kreują politykę danej ery, ale również, poprzez zgłaszanie swoich pomysłów pomagają ją rozwijać.
Polecam każdemu, kto ma trochę oleju w głowie i nudzi się przez te 15 minut przerwy reklamowej w wieczornym filmie, bo pozycja jest zaiste godna uwagi.